Ματσοσιαλισμός

This page is a translated version of the page Brocialism and the translation is 69% complete.

Trigger warning.png

Trigger warning!

The following article might be triggering for some people depending on past experiences.

Please read with caution, go back to the home page, or look at something nice.


Σύμφωνα με την εμπειρία μου, οι ματσοσιαλιστές δεν υποστηρίζουν ανοιχτά την πατριαρχία, όμως αρνούνται ότι υπάρχει και είναι πρόβλημα ή μειώνουν τη σημασία της. Προσπαθούν διαρκώς ν' αλλάξουν το κέντρο της προσοχής: θα έπρεπε να επικεντρώνεσαι στο ταξικό / είσαι διασπαστική / είσαι μικροαστή (τι φρίκη!). Ή απλώς επιτίθενται απέναντι σ' έναν φεμινισμό που υποτίθεται πως είναι μπουρζουά και δεν έχει τίποτα να πει για την τάξη ή άλλους άξονες καταπίεσης. Ή απλώς αγνοούν τον φεμινισμό. Για μένα αυτό είναι πολύ σαφές. Προφανώς θα ήταν δύσκολο με τις προοδευτικές απόψεις τους να στηρίξουν ανοιχτά μια έμφυλη ιεραρχία. Αλλά η αμυντικότητά τους σχετικά με το θέμα αυτό, φανερώνει πως συνδέουν κάθε πρόκληση απέναντι στην πατριαρχία με κάποιου τύπου απώλεια για τους ίδιους. Η ερώτηση είναι: τι έχουν να χάσουν;

—Richard Seymour[1]

Brocialists deny rape accusations, by Suzy X[2]
"Equality isn't an optional add-on, a side-issue to be dealt with after the revolution's over."[3]
An activist telling cissexists where to go.
A feminist meets a manarchist.

Ο ματσοσιαλισμός και ο αντραρχισμός είναι όροι-ομπρέλες που καλύπτουν τους σεξιστές, μισογύνηδες κ.ο.κ. μέσα στην αριστερά και τη ριζοσπαστική αριστερά / αναρχικό / αυτόνομο χώρο.

Χρησιμοποιείται ιδιαιτέρως για όσους πιστεύουν πως η δημιουργία ενός σοσιαλιστικού / μαρξιστικού / αναρχικού συστήματος, θα επιλύσει αυτόματα το έμφυλο και άρα δεν χρειάζεται να κάνουν τίποτα τώρα για το θέμα αυτό παρά μόνο να ασχολούνται με το ταξικό και την ανατροπή του.

Οι αντραρχιστές και οι ματσοσιαλιστές είναι στη βάση τους αντι-διαθεματικοί. Δεν αντιλαμβάνονται το εύρος και το βάθος της σημασίας που έχει η απόλυτη καταστροφή της πατριαρχίας.

Συνήθως επεκτείνονται στους χώρους, προσπαθούν να χειραγωγήσουν τις γυναίκες και απορρίπτουν τις πολιτικές ταυτοτήτων ως "διασπαστικές". Τυπικά είναι προνομιούχοι σις, στρέιτ, λευκοί άντρες, αρκετές φορές ευκατάστατοι (βλ. Russel Brand) οι οποίοι αρνούνται να αναγνωρίσουν την ύπαρξη προνομίων και καταπιέσεων εκτός του ταξικού και της κοινωνικοοικονομικής θέσης.

Τέλος, οι ματσοσιαλιστές και αντραρχιστές αρνούνται να παραδεχτούν πως, όπως και στο σύνολο της κοινωνίας, έτσι και ακόμη και μέσα στα κινήματα και τις ομάδες τους υπάρχει μισογυνισμός, από αποσιώπηση μέχρι βιασμοί. Το αντεπιχείρημα συνήθως είναι το No True Scotsman οπότε και επιμένουν πως @ φεμινιστ@ς ή κάθε άλλ@ που κάνει κριτική δεν έχει γνωρίσει "πραγματικό σοσιαλιστή / αναρχικό / μαρξιστή / κ.ο.κ.

Συμπληρωματικοί ορισμοί

Ο ορισμός της λέξης ματσοσιαλιστής στο wiktionary είναι:

άντρας σοσιαλιστής που μειώνει τα ζητήματα των γυναικών ή / και επιδεικνύει μάτσο συμπεριφορά

Και στο word spy:

Ένας άντρας με προοδευτικές απόψεις ο οποίος όμως είναι μη ευαισθητοποιημένος απέναντι στα γυναικεία ζητήματα και απορρίπτει τη φεμινιστική σκέψη.[4]

Δημιουργία του όρου

Ο όρος "ματσοσιαλιστής" γεννήθηκε από τον Benjamin Silverman, γνωστό μπλόγκερ με το όνομα "The Red Plebeian" μέσα από ονλάιν συζητήσεις σε subreddit σχετικά με την αποκάλυψη πως το Κόμμα Βρετανών Σοσιαλιστών Εργατών (τροτσκιστές) είχε συστηματικά αποσιωπήσει περιπτώσεις βιασμού και σεξουαλικής κακοποίησηςQ

"Να ξεκινήσω λέγοντας πως συμφωνώ με τη γενικότερη μαρξιστική / σοσιαλιστική θέση πως ο στόχος είναι να δημιουργηθεί ταξική ενότητα που θα υπερκαλύπτει φύλο, φυλή, έθνη, σεξουαλικότητες, θρησκείες κ.ο.κ., και θα συσπειρωθεί για να καταστρέψει την άρχουσα τάξη. Αλλά το "πώς", ο τρόπος δηλαδή που θα γίνει αυτό, που είναι σημαντικός. Το πώς χτίζεις πραγματικά και διαχρονικά αυτού του τύπου την ενότητα της εργατικής τάξης. Γιατί πραγματικά δεν πιστεύω πως μπορείς να χτίσεις ενότητα προσποιούμενος πως αυτά τα 100% πραγματικά προνόμια και καταπιέσεις δεν υπάρχουν. Ποιο καταπιεσμένο άτομο θα ήθελε να συμπορευτεί με ανθρώπους (όχι μόνο σε σοσιαλιστικό, αλλά σε οποιοδήποτε επίπεδο) που δεν αναγνωρίζουν καν τις καταπιέσεις που βιώνουν και που είναι εμφανές πως δεν έχουν την παραμικρή επιθυμία να τις πολεμήσουν;"

Ιστορία

Παρ' ό,τι ο ίδιος ο όρος είναι νέος, η ιδεολογία πίσω του έχει ιστορία. Μπορούμε να βρούμε σχετικές σημειώσεις από συντρόφισσες, όσο υπάρχουν κινήματα, αλλά ένα παράδειγμα από τη δεκαετία του '30:

Δυστυχώς, πολλοί αναρχικοί άντρες δεν ενδιαφέρονταν για τα ζητήματα που απασχολούσαν τις γυναίκες. Ένας από τους λόγους που οι Mujeres Libres δημιούργησαν ξεχωριστή αναρχική ομάδα μόνο για γυναίκες την εποχή του Ισπανικού Εμφυλίου, ήταν ότι "πολλοί αναρχικοί αντιμετωπίζουν το ζήτημα της καταπίεσης των γυναικών μόνο σε δεύτερη θέση σχετικά με την απελευθέρωση των εργατών -ένα πρόβλημα που θα λυθεί την επομένη της επανάστασης" (Ackelsberg 2005: 38). Δυστυχώς αυτή η αντιμετώπιση δεν είναι μια ιστορική παραφωνία, αν και θα έπρεπε να είναι. Αυτή η αποσιώπηση, η απόρριψη και η περιθωριοποίηση, σύστησαν το ουσιαστικό θεωρητικό υπόβαθρο για το Δεύτερο Κύμα του φεμινισμού."[5]

See also

External links

References

  1. Laurie Penny on Brand, iconoclasm, and a woman's place in the revolution, by Laurie Penny
  2. NOT MY COMRADES, by Suzy X.
  3. Cite error: Invalid <ref> tag; no text was provided for refs named SWP
  4. brocialist - Word Spy
  5. Refusing to Wait: Anarchism and Intersectionality, by Deric Shannon and J. Rogue
Other languages:
Ελληνικά • ‎English